Δείτε: Σύγχρονο ελληνικό θέατρο | Διεθνείς παραγωγές | Χορός | Eκπαιδευτικές δράσεις |


Σύγχρονο ελληνικό θέατρο 

Προνομιακή θέση στο φετινό πρόγραμμα έχουν οι σύγχρονοι συγγραφείς, κάποιοι από τους οποίους παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Σε μια άλογη και απολύτως χαοτική εποχή, μας ενδιαφέρει να «επενδύσουμε» στο λόγο, στον ειρμό και στο νόημα. Δυναμική είναι επίσης η παρουσία των ελληνικών ομάδων που υπηρετούν το είδος της ανοιχτής δραματουργίας, του θεάτρου επινόησης ή της lecture performance, ενώ από το πρόγραμμα δεν λείπουν και οι κλασικοί, με έμφαση στον Σαίξπηρ, που επανέρχονται υπό το πρίσμα νέων δημιουργών και διεθνών σκηνοθετών.
Έντονο είναι το στίγμα μιας θεατρικής επαναδιαπραγμάτευσης της σύγχρονης Ιστορίας, τόσο με αμιγώς ποιητικούς όρους, όσο και με αφετηρία το θέατρο ντοκουμένο. Αλλά και η παρουσία νέων σκηνικών αφηγήσεων της ελληνικής κρίσης, που εμπλέκουν βιωματικά το κοινό και μας καλούν να
σκεφτούμε εκ νέου την πραγματικότητα, να αναγνωρίσουμε τις ρίζες της κρίσης και τις αιτίες της. Προτάξαμε έργα και παραστάσεις που φωτίζουν το ανθρώπινο παράδοξο, που οδηγεί στην κρίση, τον πόλεμο, το εμφύλιο μίσος, την προδοσία, που διερευνούν την αντίφαση του πολιτισμού και της ύπαρξης, τον παραλογισμό της εξουσίας, τα όρια των έμφυλων ταυτοτήτων, τα ρήγματα της συνείδησης στην παγκοσμιοποιημένη, καπιταλιστική κοινωνία. Αλλά και τη μαγεία της αναπαράστασης. Έργα που κινητοποιούν τη σκέψη και τη συγκίνηση. Όπου το προσωπικό περνά μέσα από το συλλογικό. Χωρίς να εξαντλείται στη ρεαλιστική αποτύπωση, ούτε στην καταγγελία. Αλλά όπου το ανθρώπινο σκοτάδι μετουσιώνεται μέσα από τη δύναμη της ποίησης.
Η έμφαση δίνεται στο νέο ελληνικό θέατρο, που αναδεικνύεται αυτή τη στιγμή δυναμικό, πληθωρικό, ανοιχτό στη διάδραση με τη διεθνή δημιουργία,
αλλά η έμφαση δεν δίνεται με τρόπο «ελληνοκεντρικό». Μας ενδιαφέρει το ελληνικό στο μέτρο που ανάγεται στο παγκόσμιο. Μας ενδιαφέρει η
«ελληνική ιδιαιτερότητα» στο μέτρο που «ξεκλειδώνει» το δραματικό παρόν της εποχής μας. Μας ενδιαφέρει εντέλει η θεατρική δημιουργία στην
καρδιά του δημόσιου χώρου – όχι ένα παραδοσιακά εννοούμενο «πολιτικό θέατρο», αλλά ένα θέατρο που αναγνωρίζει την πολιτική δύναμη της
γραφής, ένα θέατρο σε διάλογο με την εποχή του.

Δήμητρα Κονδυλάκη
Σύμβουλος Σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου

Διεθνείς παραγωγές

Η επιλογή των διεθνών καλλιτεχνικών σχημάτων για το Φεστιβάλ 2016 είναι μια αρχή, μια πρώτη απόπειρα να συνδεθεί το τοπικό μετ ο διεθνές και το
καλλιτεχνικό με το πολιτικό. Το πρόγραμμά μας επιχειρεί αφενός να αποτίσει φόρο τιμής στην παράδοση του Φεστιβάλ και αφετέρου λαμβάνει υπόψη την πολιτική πραγματικότητα της Ευρώπης και την τρέχουσα κατάσταση της καλλιτεχνικής παραγωγής στη διεθνή σκηνή των παραστατικών τεχνών.
Συμπεριλαμβάνονται καλλιτέχνες που έχουν εμφανιστεί στις μεγάλες σκηνές διεθνώς αλλά και νέες φωνές. Κάποιοι έχουν επισκεφθεί το Φεστιβάλ στο
παρελθόν, ενώ άλλοι εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Δεν θέσαμε κανέναν κανόνα, όπως το να παρουσιάσουν την πιο πρόσφατη δουλειά τους, δεν υπήρξε καμία προσπάθεια να εκπροσωπηθούν καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο, δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα, περιεχόμενο ή φόρμα που συνδέει τα επιλεγμένα έργα. Υπάρχουν όμως κάποιες προσεγγίσεις κοινές σε πολλούς από τους προσκεκλημένους καλλιτέχνες. Σχεδόν όλοι αμφισβητούν
τις θεατρικές συμβάσεις, παράγοντας καλλιτεχνικό έργο με απόλυτη συνείδηση των μέσων και των μηχανισμών τους. Αυτό οδηγεί σε πολύ ισχυρές και ποικίλες αισθητικές φόρμες, που εκτείνονται από το θέατρο-ντοκουμέντο μέχρι τις επικές αφηγήσεις, από διαλέξεις μέχρι όπερες. Οι περισσότεροι από τους φετινούς καλλιτέχνες δημιουργούν οι ίδιοι το υλικό τους ή το διαμορφώνουν μέσα από υπάρχοντα κείμενα, συχνά μέσα από κάποιο είδος συλλογικής
εργασίας. Κάτι τέτοιο δεν συνιστά έλλειψη εμπιστοσύνης στα θεατρικά κείμενα, αλλά συνέπεια της άμεσης ανάγκης να συμπεριλάβουν την τρέχουσα πραγματικότητα. Όλοι οι προσκεκλημένοι καλλιτέχνες έχουν ισχυρή αίσθηση της δικής τους/δικής μας κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας και προσπαθούν να βρουν τρόπους για να την εκφράσουν μέσα από πολύ διαφορετικές θεατρικές φόρμες, συχνά ριζοσπαστικές. Με δυο λόγια, για να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω, πρόκειται για μια πολιτική επιλογή. Αποφασίσαμε να αναλάβουμε ρίσκα. Αρκετές παραγωγές δεν ήταν έτοιμες όταν τις εντάξαμε στο πρόγραμμα. Το κάναμε δείχνοντας εμπιστοσύνη σε καλλιτέχνες που γνωρίζουμε, και επίσης ως μια χειρονομία: πιστεύουμε ότι σε περιόδους συρρίκνωσης διεθνώς των κονδυλίων για τον πολιτισμό είναι σημαντικό οι πολιτιστικοί θεσμοί, όπως και εμείς, να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το έργο διεθνών καλλιτεχνών και να δίνουμε φωνή στην τέχνη, σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, κυριαρχούμενο από την οικονομική σκέψη.

Matthias von Hartz
Σύμβουλος Διεθνών Παραγωγών

Χορός

Η βασική φιλοσοφία του προγραμματισμού για το χορό φέτος, σε απόλυτη σύμπλευση με το ευρύτερο σκεπτικό για τις παραστατικές τέχνες, είναι ότι ένα Φεστιβάλ πρέπει να λειτουργεί ζωογόνα τόσο στις υπάρχουσες συνθήκες αλλά ταυτόχρονα να δημιουργεί συνθήκες και προκλήσεις για προοπτικές και διεύρυνση των οριζόντων. Το πρόγραμμα του χορού αποσκοπεί στη σύζευξη ελληνικής και διεθνούς παραγωγής, με μια ιδιαίτερη επικέντρωση σε ανερχόμενους αλλά και καταξιωμένους δημιουργούς της νέας γενιάς. Η καλλιτεχνική αυτή συνομιλία είναι το αποτέλεσμα επιλογών που προέκυψαν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη χορογραφία είναι μια διευρυμένη πρακτική που δεν αφορά τη χορευτική σύνθεση με τη στενή έννοια, αλλά ανάγεται σε έναν τρόπο σκέψης, σε μια στρατηγική πράξης που απλώνεται και πέρα από το χορό ή τη σκηνή. Ο προγραμματισμός λοιπόν προσεγγίζει τα χορογραφικά έργα ως μια σειρά από ερωτήματα που τίθενται δημόσια, όχι για να βρεθούν οι απαντήσεις, αλλά για να μας υπενθυμίσουν ότι η αναζήτηση ως συνειδητή θέση προϋποθέτει ρίσκο, ελπίδα και πίστη στην εύθραστη διάσταση της ανθρώπινης φύσης, που αναζητά την περιπέτεια και την αυτογνωσία. Ο χορός, η κατά γενική πεποίθηση τέχνη του εφήμερου, στοχάζεται πάνω στο χρόνο, τον βιωματικό αλλά ταυτόχρονα ιστορικό χρόνο, τον προσωπικό και συλλογικό χρόνο • το παρελθόν και το παρόν ως ασυνεχή κύματα, όπου αίτιο και αποτέλεσμα δεν είναι ευθύγραμμα ορατά. Τα επιλεγμένα έργα κινούνται ανάμεσα σε αυτό που βλέπουμε στη σκηνή και σε αυτό που αντιλαμβανόμαστε με τη λογική, το συναίσθημα, τη μνήμη. Ποικίλων αισθητικών προσεγγίσεων, οι καλλιτέχνες που επιλέχθηκαν διερευνούν τον κόσμο ως έμψυχο και άψυχο σύμπαν, ως εσωτερικό και εξωτερικό χώρο, ως ένα σύνολο υποκειμένων και αντικείμενων των οποίων ο ορισμός είναι υπό διαπραγμάτευση. Είναι μια συνειδητή διαπραγμάτευση με στόχο, τη λήψη αποφάσεων, την αφήγηση και τη δράση. Είναι μια συσχέτιση, παρέμβαση και αλληλεξάρτηση του χορευτικού σώματος με το χώρο και το χρόνο (ή το ρυθμό) ως περιβάλλοντα, ως συνθήκες στις οποίες ο θεατής είναι παρών και παίζει το δικό του παιχνίδι ρόλων μετέχοντας σε αυτή την εμπειρία έργων (με την αρχαιοελληνική σημασία), δηλαδή σε μια εμπειρία προσπαθειών, κόπου και πράξεων.

Στεριανή Τσιντζιλώνη
Σύμβουλος Χορού

Eκπαιδευτικές δράσεις

Aκολουθώντας τον παλμό της διεθνούς καλλιτεχνικής κοινότητας και τις επιθυμίες του ευρύτερου κοινού, έχουμε θέσει ως στόχο στα επόμενα τρία χρόνια να καταρτίσουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαιδευτικών δράσεων, που θα πλαισιώνουν, θα συμπληρώνουν και θα δημιουργούν νέους θεσμούς εντός του Φεστιβάλ.

Οι εκπαιδευτικές δράσεις έχουν τρεις άξονες:

- την καλλιτεχνική εκπαίδευση των νέων δημιουργών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο
- την αισθητική παιδεία και τη διεύρυνση του διαλόγου για τις παραστατικές τέχνες
- τη δημιουργία, μέσα από την προσωπική τους συμμετοχή, μιας ευρύτερης κοινότητας κατοίκων μέσα στην πόλη και την επαναδιαχείριση
ζητημάτων που σχετίζονται με τον δημόσιο χώρο
Φέτος, οι εκπαιδευτικές δράσεις πλαισιώνουν το πρόγραμμα του Φεστιβάλ με έμφαση σε παραστάσεις θεάτρου και χορού που πραγματοποιούνται στους χώρους της Πειραιώς 260 και της Σχολής Καλών Τεχνών. Οι δράσεις απευθύνονται τόσο στο ευρύ κοινό όσο και στους καλλιτέχνες, φιλοδοξώντας να διευρύνουν την εμπειρία, την πρόσληψη, τον προβληματισμό και την κριτική σκέψη για το παραστασιακό
γεγονός.
Σε αυτό το πλαίσιο, προγραμματίζονται κύκλοι συζητήσεων με τη συμμετοχή σημαντικών ελλήνων και ξένων ερευνητών πάνω σε κρλισιμες
θεματικές αλλά και παράλληλες δράσεις που πλαισιώνουν προγραμματισμένες παραστάσεις, όπως η Ημερίδα με αφορμή τα Παραβάν του
Ζαν Ζενέ, που ανεβαίνουν στη χώρα μας για πρώτη φορά, 55 χρόνια από την εποχή που γράφτηκαν, ή το masterclass θεατρικής γραφής από την Alexandra Badéa (Μεγάλο Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας Γαλλικού Κέντρου Θεάτρου 2013) με αφορμή την παράσταση του έργου της
Ακραιόφιλο.
Παράλληλα, διοργανώνεται εργαστήριο για τη δραματουργία στις παραστατικές τέχνες, με έμφαση στην ιδιαίτερη σχέση θεάτρου και χορού που αναπτύσσεται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, με τις Δανάη Θεοδωρίδου, Ευφροσύνη Πρωτοπαπά και Κωνσταντίνα Γεωργέλου, καθώς και εργαστήριο ακροβατικών με τους Lorenzo Crivellari, Edoardo Demontis και Victor Garmendia Torija.

Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Σύμβουλος Eκπαιδευτικών Προγραμμάτων