Ενρίκο Μποναβέρα

Ενρίκο Μποναβέρα

Ο Enrico Bonavera (Ενρίκο Μποναβέρα), έχοντας μαθητεύσει στον Ferruccio Soleri και στο πειραματικό θέατρο του Teatro di Ricerca (E. Barba και J. Grotowski), βρίσκεται στη σκηνή για περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Από το 1987 μέχρι το 1990 και κατόπιν από το 2000 μέχρι σήμερα ενσαρκώνει τον Μπριγκέλα και τον Αρλεκίνο στην εξαίρετη παράσταση Υπηρέτης δύο αφεντάδων (σκηνοθεσία Τζόρτζιο Στρέλερ) στο Piccolo Teatro του Μιλάνου. Με αυτό το αριστούργημα έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο: Ευρώπη, ΗΠΑ και Καναδά, Νότια Αμερική (Χιλή, Βραζιλία, Εκουαδόρ), Βόρεια Αφρική (Αλγερία, Αίγυπτο) και Ασία (Ιαπωνία, Κίνα). Έχει συνεργαστεί με πολλούς θεατρικούς οργανισμούς, ανεξάρτητες σκηνές και εταιρικούς θιάσους. Ως ηθοποιός έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Strehler, Lassalle, Sciaccaluga, Amelio, Battistoni, Boso, Kerbrat, Friedel, Hertnagl, Gallione, Conte, Emiliani, Bartoli, Maifredi, Zecca. Ως δάσκαλος συνεργάζεται από το 1990 με τη Scuola del Teatro Stabile της Γένοβας. Έχει διδάξει στο ENSATT στη Λυών, στο Ευρωπαϊκό Θερινό Σχολείο στο S. Miniato της Πίζας, στα Corsi di Formazione του Teatro del Veneto, στο Centro Maschere στην Abano Terme, με διευθυντή τον D. Sartori κ.α. Από το 2004 είναι συνεργαζόμενος καθηγητής στο DAMS του Πανεπιστημίου της Γένοβας. Έχει οργανώσει σεμινάρια στο Πανεπιστήμιο La Sapienza στη Ρώμη, στο Πανεπιστήμιο του Ρίο ντε Τζανέιρο, στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, στο HKPA στο Χονγκ Κονγκ, στο θερινό παράρτημα του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στη Φλωρεντία. Συνεργάζεται ως εκπαιδευτής με την Accademia di Commedia dell’Arte του Piccolo Teatro του Μιλάνου, με διευθυντή τον F. Soleri, και στη Σχολή Θεάτρου Shapkin στη Μόσχα. Το 1996 τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου δεύτερου ρόλου στο Φεστιβάλ Borgio Verezzi για τον ρόλο του Αρλεκίνου στο έργο I due gemelli veneziani (Οι βενετσιάνοι δίδυμοι) του Γκολντόνι, ενώ το 2007 τιμήθηκε με τον Χρυσό Αρλεκίνο στη Μάντοβα - Ευρωπαϊκή Πόλη του Θεάτρου, ένα βραβείο που στο παρελθόν έχει απονεμηθεί στους Μαρσέλ Μαρσώ, Ντάριο Φο, Ferruccio Soleri και Carolyn Carlson.

Εργαστήριο: «Ανακαλύπτoντας τον κωμικό χαρακτήρα»

Υπάρχει μια «κόκκινη κλωστή» που συνδέει τη δραματουργία της Νέας Κωμωδίας του Μενάνδρου με την Κομμέντια ντελ’άρτε. Αυτό το νήμα δεν είναι μόνο η χρήση της μάσκας –τόσο διαφορετική στο αρχαίο θέατρο και την Ιταλική Κομμέντια–, είναι και το στυλιζάρισμα των χαρακτήρων. Αυτή η πλευρά της θεατρικής τέχνης εναπόκειται στην ικανότητα των ηθοποιών να παρατηρούν και να αναπαράγουν την πραγματικότητα, αλλά και να χρησιμοποιούν ιδιαίτερες τεχνικές της παντομίμας και άλλων σωματικών τεχνικών. Συνδυάζοντας συντεταγμένες της ανθρώπινης συμπεριφοράς –επίπεδα φυσικής έντασης, εκφραστικές κινήσεις του σώματος, διαφορετικούς ρυθμούς– που παρατηρούν στην καθημερινή ζωή, οι ηθοποιοί είναι σε θέση να δημιουργούν και να ανεβάζουν στη σκηνή πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες. Το πρόγραμμα του εργαστηρίου περιλαμβάνει φυσιογνωμικές ασκήσεις ρυθμού, βάδισης (από των ζώων στην ανθρώπινη και αντίστροφα), διαφορετικών επιπέδων έντασης της ανθρώπινης ενέργειας, εκφραστικών κινήσεων του σώματος και δημιουργίας χαρακτήρων. Επίσης, δοκιμές σκηνών, καθώς και αναλύσεις και συνθέσεις με βάση τους Επιτρέποντες και τον Δύσκολο του Μενάνδρου.