Μαρία Μικεδάκη

Μαρία Μικεδάκη

Η Δρ Μαρία Μικεδάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Κατεύθυνση Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού (M.A.) και διδακτορικού (PhD) διπλώματος στην Κλασική Αρχαιολογία (με έμφαση στο αρχαίο ελληνικό θέατρο) από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, Αυστρία.
Ως αρχαιολόγος, έλαβε μέρος σε ανασκαφές στην Ελλάδα και την Κύπρο και εργάστηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού (Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων∙ Επιγραφικό Μουσείο). Επίσης, συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα της Ακαδημίας Αθηνών, της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2005-2006 δίδαξε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Το 2009 διορίστηκε σε θέση ΔΕΠ στη βαθμίδα του Λέκτορα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ το 2016 διορίστηκε στη βαθμίδα της Επίκουρης Καθηγήτριας επί θητεία στο ίδιο Τμήμα. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στην αρχιτεκτονική και το σκηνικό χώρο του αρχαίου θεάτρου, στην αρχαία σκηνογραφία, στα προσωπεία και τα κοστούμια του αρχαίου θεάτρου, και στην ρωμαϊκή Βοιωτία. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά και σε πρακτικά συνεδρίων. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της με τίτλο Τα σκηνικά του θεάτρου της Ελληνιστικής εποχής από τις εκδόσεις Φίλντισι (2015).
Είναι μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
https://uop-gr.academia.edu/MariaMikedaki

Αρχαίο ελληνικό θέατρο: μορφή και λειτουργία

Το αρχαίο ελληνικό θέατρο ήταν ένας υπαίθριος χώρος στον οποίο λάμβαναν χώρα δραματικοί και μουσικοί αγώνες στο πλαίσιο θρησκευτικών εορτών. Επίσης, ήταν ο χώρος όπου γίνονταν συνελεύσεις πολιτικού ή γενικού χαρακτήρα, ενώ κάποιες φορές χρησιμοποιούνταν και ως δικαστήριο. Αυτό το κτήριο με τις πολλαπλές χρήσεις κατασκευαζόταν πάντα στην πλαγιά ενός λόφου και αποτελούνταν από τρία διακριτά μέρη: το κοίλο, την ορχήστρα, που ήταν ο κατεξοχήν σκηνικός χώρος, και το σκηνικό οικοδόμημα. Είναι πολύ πιθανό ότι στο θέατρο της κλασικής εποχής οι θεατές κάθονταν σε ξύλινα έδρανα, που ονομάζονταν ίκρια ή σε ευθύγραμμα εδώλια που ήταν λαξευμένα στο φυσικό βράχο. Αντίθετα, το κοίλο του θεάτρου της ελληνιστικής εποχής είχε ημικυκλικό σχήμα, σαν αυτό που μπορεί να δει κανείς στο θέατρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Στο πλαίσιο του μαθήματος θα συζητηθούν οι πιθανοί λόγοι που οδήγησαν στην αλλαγή του αρχιτεκτονικού σχεδίου του αρχαίου ελληνικού θεάτρου από ευθύγραμμο σε ημικυκλικό. Επιπλέον, θα γίνει ειδική αναφορά στα θεατρικά μηχανήματα που δημιουργούσαν «ειδικά εφέ» στο πλαίσιο των παραστάσεων.