Sine Qua Non ART

Sine Qua Non ART

Κριστόφ Μπερανζέ

Αποφοίτησε από το Ωδείο της Λα Ροσέλ και το 1992 ξεκίνησε να σπουδάζει στο Μπαλέτο της Λωρραίνης.
Ως σόλο καλλιτέχνης, έχει προσκληθεί να συμμετάσχει σε διάφορα έργα, συνεργαζόμενος με περίπου 60 διαφορετικούς χορογράφους στη σταδιοδρομία του, μεταξύ των οποίων η Λία Ροντρίγκες, η Μισέλ Νουαρέ, η Κάρολ Άρμιτατζ, ο Ράσελ Μάλιφαντ, η Οντίλ Ντυμπόκ κ.ά.
Το 2000 δημιούργησε για πρώτη φορά δικές του χορογραφίες και ξεκίνησε να εργάζεται ως χορογράφος για το Ballet Young Europe, ενώ ως επισκέπτης χορογράφος παρουσίασε τη δουλειά του σε διάφορες όπερες, μπαλέτα και ωδεία. Το 2003, έλαβε τα διάσημα του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών για τα καλλιτεχνικά επιτεύγματά του και την εξάπλωση του έργου του πέρα από τα σύνορα της Γαλλίας. Το 2005, ο Ντιντιέν Ντεσά τού ανέθεσε καθήκοντα καλλιτεχνικού διευθυντή και υπεύθυνου εκπαιδευτικών στη σχολή χορού CCN – Μπαλέτο της Λωρραίνης.
Το 2010 διετέλεσε βοηθός καλλιτεχνικού διευθυντή και κατόπιν καλλιτεχνικός συντονιστής υπό τη διεύθυνση του Πέτερ Γιάκομπσον. Ανέλαβε τον καλλιτεχνικό και τεχνικό συντονισμό της CCN μέχρι το 2013, βοηθώντας χορογράφους όπως ο Φαουστίν Λινιέκουλα, η Μαρία Λα Ριμπότ και η Ματίλντ Μοννιέ να υλοποιήσουν το έργο τους.

Τζόναθαν Πράνλας-Ντεκούρ

Πτυχιούχος καλών τεχνών και ιστορίας της τέχνης και κατόπιν θεάτρου από το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας, ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στον χορό στο Παρίσι, συμμετέχοντας σε διάφορα ανεξάρτητα καλλιτεχνικά εγχειρήματα. Συνεργάστηκε με ανεξάρτητες ομάδες σύγχρονου χορού στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων με τη Mateja Bucar (Σλοβενία), τον Κωνσταντίνο Ρήγο (Ελλάδα), τον Sebastian Prantl (Αυστρία) και τη Rebecca Murgi (Ιταλία). Στη συνέχεια εντάχθηκε στο P.A.R.T.S., με διευθύντρια την Αν Τερέζα ντε Κερσμάακερ (2006-2010). Στο διάστημα αυτό συμμετείχε σε παραστάσεις και προγράμματα όπως: Κόλαση (Inferno) του Ρομέο Καστελλούτσι (Φεστιβάλ Αβινιόν 2008), Dialogue 09 της Sasha Waltz (Neues Museum Berlin, 2009), Anyway no way of knowing του John Jasperse (Opera of la Monnaie, Βρυξέλλες, 2010). Το 2011 συνεργάστηκε με τον θίασο SOIT, με επικεφαλής τον Hans Van Den Broek και έδρα τις Βρυξέλλες, και με την Alexandra Waeirstall, με έδρα το Ντύσσελντορφ. Από το 2011 έως το 2014 εργάστηκε στο Εθνικό Διεθνές Χορογραφικό Κέντρο (CNN) του Μονπελλιέ  και σε διεθνείς περιοδείες  έργων της Mathilde Monnier (Pudique αcide, Extasis, Twin Paradox, Soapéra).
Από το 2009 παραδίδει μαθήματα χορού στο Παρίσι (Ménagerie de Verre) και αλλού, στο Ωδείου ως επισκέπτης καθηγητής, και στο CNN του Μονπελλιέ, ιδίως στο Μπαλέτο της Λωρραίνης του CNN, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 8 (Master 1 and 2).

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ

Οι σημερινοί ερμηνευτές: Ο σύγχρονος ερμηνευτής ενώνει την περφόρμανς, το θέατρο και τον χορό

Κύκλος Α: 2 - 16 Ιουλίου

Το εργαστήριο απευθύνεται σε όσους ερμηνευτές θέλουν να εξερευνήσουν τα βαθύτερα συναισθήματά τους και να τα διοχετεύσουν επί σκηνής. Σε όσους ερμηνευτές θέλουν να αξιοποιήσουν το σώμα τους σαν καταλύτη συναισθημάτων και να εξερευνήσουν τις μεταμορφώσεις του σώματος, όπως συμβαίνει στην κάθαρση του αρχαίου δράματος.
Είναι αντίφαση και οξύμωρο να είναι ικανός κανείς να ενσαρκώσει σώματα, φιγούρες και καταστάσεις και να τα μεταφράσει στην τρέλα του σημερινού κόσμου.
Το σώμα του ερμηνευτή μετατρέπεται σε όργανο, το οποίο εξετάζει τη μετάβαση του σώματος από την αδυναμία στη δύναμη. Η αχίλλειος πτέρνα μεταμορφώνεται στο βλέμμα της Μέδουσας.
Η φαντασία και η σωματική επίγνωση των ερμηνευτών σταδιακά οξύνονται μέσα από ασκήσεις με τη χρήση της φωνής και του σώματος, τελετουργικές ασκήσεις ομαδικές και σε ζευγάρια. Στόχος είναι να μετατοπιστούν τα σωματικά όριά μας. Οι συμμετέχοντες καλούνται να χτίσουν μια γέφυρα προς μια κατάσταση σωματικής μεταμόρφωσης, μια πραγματικότητα του εδώ και του τώρα.